من در حالی که همه ی بودنم

به یک نگریستن مطلق بدل شده

چشم در قلب مذاب خورشید دوخته ام

وهمچون شمع که درگریستن خویش

قطره ،قطره می میرد،من در این نگریستن خویش

ذوب می شوم و محو می شوم وپایان می گیریم