دلم گرفته آسمون

نمي تونم گريه کنم

شکنجه ميشم از خودم

نمي تونم شکوه کنم

انگاري کوه غصه ها

رو سينهءمن اومده

آخ ! داره باورم ميشه

خنده به ما نيومده

دلم گرفته آسمون

از خودتم خسته ترم

تو روزگار بي کسي

يه عمره که در به درم

حتي صداي نفسم

ميگه که توي قفسم

من واس آتيش زدن

يه کوله بار شب بسم

دلم گرفته آسمون

يه کم منو حوصله کن

نگو که از اين روزگا ر

يه خورده کمتر گله کن

منو به بازي مي گيرن

عقربه هاي ساعتم

برگهء تقويم مي کنه

لحظه به لحظه لعنتم

آهاي زمين !

يه لحظه تو نفس نزن

نچرخ تا آروم بگيره

يه آدم شکسته تن