دل من یه روز به دریا زد ورفت...

پشت پا به رسم دنیا زد و رفت...

زنده ها خیلی براش کهنه بودن...

خودشو تو مرده ها جا زد و رفت...

هوای تازه دلش می خواست ولی...

آخرش تو غبارا زد و رفت...

دنبال کلید خوشبختی می گشت...

خودشم قفلی رو قفلا زد و رفت

پروانه صفت چشم به او دوخته بودم

                                          وقتی که خبردار شدم سوخته بودم

خاکسترجسم بر سر شمع فرو ریخت

                                            این بودوفای که من آ موخته بودم

ابر می بارد و...

               من می شوم از یار جدا

بلبل سوخته دل ...

                          مانده ازگلزارجدا

من جدا گریه کنان

ابر جدا...

یارجدا...